13 juli Cotapaxi, hacienda


Vanochtend om 6 uur op, om de gebouwen op zoek naar vogels. 1,5 uur wandelen Een paar heel mooie vogels gezien. Na het ontbijt een hike van 3 uur. Ik vond het een prachtige wandeling, wel zwaar. Thijmen wilde een brilbeer zien. Waarvan we wel de sporen zagen, omgeknakte palm, waar hij het hart uit gegeten had en een drol op het pad, maar geen beer. Roelof wilde toekans zien, die zich vandaag ook verstopten. En Jelmer had het helemaal gehad met vogels, “nou ja behalve de kolibries dan daar krijg je nooit genoeg van”. Leuk sfeertje zal ik maar zeggen.

’s Middags liet één van de bedienden een mini opossum zien die hij gevonden had in de keuken. Muisgroot, maar met een klein venijnig bekkie met tandjes. De mannen fleurden gelijk weer op. Blijkbaar zijn mijn mannen meer zoogdier en reptielenfans, ik sta wat alleen in mijn enthousiasme voor vogels.

Om 15 uur vertrek naar Quito, het is een 70 km lange stad, druk, veel auto’s, veel mensen. En toen zei Roelof: “ik ben toch blij dat we naar de vogels zijn gaan kijken ipv een extra dag Quito” en de jongens beaamden het. Pff gelukkig. Daarna door naar Cotapaxi. Laatste 15 km over routa secundaira, een weg met keien en stenen. We moesten allemaal aan Laura en Janneke denken, die hadden dit niet leuk gevonden. Nu zitten we op een hacienda, in the middle of nowhere, 3450m hoog, de melkweg boven ons hoofd, op het bed een poncho en tot onze stomme verbazing is er internet. Een goede reden om heel snel mijn blog bij te werken.

21 uur bedtijd. Voor het eerst in deze vakantie een bed waar Roelof recht in kan liggen en niet opgemaakt voor 1.50m lange mensen. Volgens mij morgen een rustdag en dat lijkt me een prima plan. Slaap lekker allemaal!


Plaats een reactie