Vroege ochtend, om 6 uur zaten we in de dingie om de mangrove bossen te zien. De schildpadden peddelden rustig rond, alleen er naar kijken maakte al dat je rustiger werd. Prachtige beesten. Sereen is het goede woord, ontroerend. Een paar white tips, een black tip shark, blue footed boobies. De boobies zijn zo genoemd omdat ze op het land zo sukkelig lopen; bobo betekent onhandig. Maar aan het eind van de trip zagen we ze in grote groepen vliegen om zich in het water op de sardientjes te werpen. Waanzinnig! Soort synchroon vliegen en duiken. Niets bobo’s aan.

Daarna ontbijt en gelijk door een uurtje met de boot. Hebben jullie ooit geweten dat manta ray’s uit het water springen? Wij ook niet, zagen zwart met wit steeds plonzen, pinguins? De kapiteit lachte ons uit; gewoon roggen.

Daarna tijd om te snorkelen. Een waanzinnige haai gezien, white tip, huge! Ik heb nog een stukje met hem mee gezwommen, wat een prachtbeest. Hij zat in een richel, vraagt Thijmen of hij er een stukje naar toe mocht duiken, waar is die zoon gebleven die het water niet eens in wilde als er haaien zaten? Daarna vier sealions die om ons heen zwommen, duikelden in het water, met een gemak, een soepele gratie. Ze maken een geluid dat daar helemaal niet bij past, net een toeter van een vooroorlogse auto. Ik ga een bekentenis doen die echt niet cool is; de leukste beesten onder water vind ik de scholen sardientjes, een grote glitterende wolk, als je er in zwemt schieten ze spontaan opzij maar wel prachtig tegelijkertijd, van een onbeschrijfelijke schoonheid vind ik dat. De hoeveelheden vissen zijn enorm, grote groepen grote vissen grijs met gele staart. Glinsterend zilverkleurig met witte stippen, gele vissen. Prachtige zeesterren, ze zien er een beetje uit als koekjes die hun vorm na het bakken kwijt zijn, ik vind de donkere met oranje stekels erop prachtig, maar er is ook een lichtbruine met donkerbruine vlekken dat lijkt echt net een koekje. En dan heb je opeens een prachtige elegante fluorescerend blauwe ertussen.

Als laatste activiteit voor de lunch een wandeling over Isabella Island, warm! We gaan op zoek naar de land Iguana, twee gezien, mooi oranje geel. En nog een poos zitten kijken bij de zee Iguana’s, zwart, bruin, ze zwemmen heel grappig door als een slang te kronkelen, poten langs het lichaam. Je ziet ze bijna niet op de zwarte rotsen.

En nu na een heerlijke lunch heb ik tijd om mijn blog bij te werken in een ligstoel op het achterdek. Straks pakken, morgen vliegen we naar Guanaguil. Ik ben jaloers op de rest van de groep zij blijven allemaal nog 3 dagen. Maar velen zijn alleen voor deze week naar de Galapagos gevlogen en hebben dus verder niets gezien van Ecuador.

We dachten een rustige vaart terug te hebben. Ik werd door de golven in slaap gewiegd. Toen ik weer wakker werd was de lucht grijs en de boot stampte door de golven, links, rechts, op en neer. Uitslag tussen de 30 en 45 graden naar links en rechts goed te meten met de reling en de horizon. En dan ook nog een voor achterwaartse beweging die stevig aanvoelde. Mmmm pittig. Toen kwam Jelmer boven ” mam ik heb overgegeven” -kut- “maar ik kon het toilet net halen” -pffffff- “maar het deksel van het toilet zat dicht” -kutkut kutterdekut- dus ik heb het maar opgeruimd, Roelof vond het een moederlijke taak. Raar hoe je eigen misselijkheid vermenigvuldigd wordt door de geur van …..Toen ik weer op mijn ligbed lag zei Thijmen: “ik heb net overgeven” -😖- “over de reling” -pffffff- “het is tegen de onderste verdieping aan geklotst” ik vond dit een vaderlijke taak. Het was vrij simpel op te lossen, na twee emmertjes zeewater was de oranje waas over de witte boot verholpen. Vervolgens vertelde een medereiziger hoe zij over de reling had staan overgeven en haar man bij iedere volgende golf enthousiaster werd omdat ze zoveel vissen aantrok.