Vandaag hadden we nog bij the Dells. Roelof en ik hebben alle banen uitgeprobeerd samen. Wedstrijdjes gedaan. Onze tieners verdwenen gelijk samen. Soms kwamen we ze even tegen om samen een stukje te dobberen. Het was een extreem rustige dag vergeleken met al onze avonturen gisteren.

Wayne had een heerlijk “wat is het fijn dat jullie er zijn” diner gemaakt. Met verrukkelijke steak om te zuigen. Heerlijk. Ik kan nooit vegetariër worden. Met asperges, salade, champignons en gepofte aardappel.

Morgen naar huis. Wat zal het raar zijn om met zijn drieën naar huis te gaan. We hopen dat Jelmer een supertijd gaat hebben. Het is heerlijk om te zien hoe goed hij met zijn “zussen” op kan schieten. En Wayne en Petra zijn er voor hem. En toch heb ik buikpijn en voel ik me melancholisch. Maar ach dat zal ook tijdelijk zijn.