Zaterdag 1 mei

We beginnen ‘s ochtends met een ontbijt bij de Heetkampen. Nou niet allemaal, Roelof doet dienst. We smeren broodjes voor onderweg. Dit keer moet ik zelf de omeletjes maken, een taak die sinds jaar en dag door Jelmer wordt uitgevoerd.

Dit keer wel een extraatje. Allemaal een. Coronatest voor vertrek. 3 keer tranen dus goed afgenomen. Thijmen schept een naar genoegen in dit soort taakjes.

En om 10.30 vertrokken we. Daan begon met rijden, maar na een paar uur was ik aan de beurt. Tot mijn verbazing rijdt zo’n vrachtwagentje heel relaxt. (Had ik dat vannacht maar geweten). Je zit wat hoger en hebt goed overzicht. En je rijdt 100 km/uur wat ook iets rustgevends heeft.

Lekker muziek op en rustige wegen. Bram en Daan hadden van Nienke een enorme zak snoep gekregen. Bram was van de catering. Hij gaf de juiste snoepjes op het juiste moment. Er waren vlinders bij die zo plakten dat het de nachtmerrie van elke tandarts moet zijn. Daan deed een tukje terwijl ik een grote vrachtwagenvriend vond die steeds de juiste route reed. Mijn navigators riepen niet altijd tijdig links of rechts maar ik kwam gelukkig toch steeds weer achter mijn vriend uit.

Prachtig op tijd kwamen we aan in Kiel. Michel’s “gezellige stad Kiel, kunnen jullie mooi een drankje doen als je op tijd aankomt”, stamde duidelijk uit een pre-Corona tijd.

Iedereen moest zijn paspoort en test laten zien en om de 5 auto’s moest er iemand uit de rij om alsnog getest te worden.

Wat een enorm schip, 13 verdiepingen. Eigenlijk best weinig passagiers, maar ja dat is logisch. We hadden een knusse kleine hut, gemaakt voor mensen van mijn lengte.

Bram blijkt geen zeemansbenen te hebben. Hij vond een overtocht van 15 uur geen pretje. Maar de nieuwe spelletjes hielpen wel om hem af te leiden. Het bed en de leeslampjes werkten weer tegen.

Morgen is er weer een dag.