Vanavond hebben we gekookt en gegeten bij een Jordaanse, goedlachse dame. Een jongeman ging mee om te vertalen. Hij gaf aan dat hij ook graag meekeek in de keuken, maar dat hij er geen verstand van had.

We begonnen met het wassen van de rijst. Wegzetten met handwarm water. Mooie ronde korrels. Vervolgens kip aanbakken in ghee, geraspte knoflook erbij en daarna zout en water toevoegen. Daarna moesten we een soort dunne vermicelli in ghee te bakken tot het goudkleurig was. De rijst toevoegen en even meebakken en bouillon van de kip scheppen tot de rijst ruim twee kootjes onderstaat.

Tegelijkertijd hadden we een zak bladeren in een keukenmachine fijn gesneden. Het smaakte rauw een beetje als spinazie maar kruidiger. Maar toen het gekookt werd rook het als jonge brandnetel als je dat kookt. (Kijk waar een tante Anne al niet goed voor is.) Het werd in kippenbouillon gekookt en het moest inkoken. Hier gingen ook weer 5 tenen knoflook in. Het werd een soort gebonden soep. (Mulukhiya stuurt Mery me net en zo heette het inderdaad, van die plant wordt ook jute gemaakt.)

We maakten ook een salade met ui, tomaat, komkommer en fijngewreven gedroogde munt, met wat olie en citroensap.

Voor bij het brood baba ganoush; geroosterde aubergine, tahine (sesam pasta), wat citroen, zout, peper en erover ingekookt granaatappeljuice. (Lekker vind ik dat, een complexe smaak; wrang, zoet en zuur.

Ondertussen gebruikten we de jonge man , die Engels sprak, maar nooit kookte en Google en whats app om te communiceren. Mery was onze hulplijn voor ingrediënten, wat ook heel fijn was.

We maakten een schaal met glazige gebakken uiringen en legden daar de kip en een paar kopjes bouillon op en dat ging in de oven.

De rijst kon gewoon gestort worden en stond in panvorm op het bord. (Ik miste Jasmyns knapperige korstje.) Op de rijst deed je een kommetje groene soep en daarover wat citroensap. Echt heel erg lekker.

Erbij de kip, brood, groene peper, yoghurt, olijven, en mijn favoriete dip met aubergine.

We aten in de eetkamer. Op lage kussens rond een lage tafel. Hoe doen ze dat als ze oud zijn? Ik kwam met mijn 54 jaar al bijna niet overeind. Ik smokkelde tijdens het eten mijn benen onder de tafel.

We deelden een maaltijd, foto’s van kinderen en gerechten. Wat een geweldige avond.