8 augustus
Antasibe
Vannacht geslapen van 20-6.30 uur, 7 uur ontbijt, 7.30 uur rijden,8.00 uur het woud in met een gids met een alcohol kegel waar je tegen kon leunen, maar hij kon wel zoeken. Twee families Indries, één met baby. Hun roep is niet voor niets beroemd, wat een indrukwekkend kabaal. Eén groep diadeem sifaka’s ook met baby, common Brown lemur, red bellied lemur, van die laatste werd hij zelf heel enthousiast die zagen ze 1x per maand en de common wooly lemur, een nacht lemur. Prachtige beesten.
Leuk dat zoeken hoog in de bomen, zere nekkenwerk. Het lopen was nog een hele onderneming. Wortels, lianen, modder, stijl op en neer en dat alles terwijl je Sifaka’s zoekt. Het is zo’n 20 graden. Onze gids nam shortcuts door de jungle. Daardoor zagen we vaak als eerste iets voor er meer mensen kwamen. “Stay here just watch, mostly they come down in a while.” En dat deden ze, vaak waren de andere groepen dan al weggelopen. Wij keken en hij zocht de volgende groep, racete met ons door het bos over minder begaanbare paden tot we een volgende groep vonden.

We zagen nog een aantal mensenfamilies. 2 huilende kinderen, een zorgende moeder en een vader met grote camera. Voorstel voor volgend jaar; camping in Frankrijk en bezoek een dierentuin.

Over dierentuin gesproken. We gingen nog naar Maki eiland. De beesten zaten ons of liever de bananen op te wachten bij de aanmeerplek. Het leuke was dat je ze van heel dichtbij heel goed kon zien. Prachtige handjes. Het minder leuke dat ze absoluut raar gedrag hadden. Wat ook wel weer grappige taferelen gaf toen ik een … Ik vraag net aan de jongens hoe heet dat kleine egeltje ook al weer? Weet niet, weet niet, Pipi (hij had gele strepen en een koddig koppie) en met een piepstemmetje zingt Thijmen “ik ben Pipi Langkous” Tengrel oid zoek ik nog op (Tenrec). Ok terug naar het verhaal, ik ben ingespannen op mijn hurken bezig, landt er opeens een lemur op mijn schouder, dus daar lagen we samen.

We gingen verder langs de krokodillen, boomboa, schildpadden en een fossa. Foessa zeggen ze hier. Wat een waanzinnig mooi beest. Veel kleiner dan verwacht. Wat waanzinnig zielig dat hij in een hok zat.

Op de terugweg een gans met zelfmoordneigingen. Dinner? Nee alleen met kerst vertelt de gids. “Ik snap het”, zegt Thijmen, “met kerst draait alles om Djegoose.” (Hij was net semi Spaans aan het praten)

En nu genieten we van de zon, straks nog een avondwandeling in het donker.