Woensdag 5 mei

Vandaag bedachten we dat het nu echt een Chill-dag zou worden. We begonnen met een wandelingetje met Sven de Zweed. Wat een prachtmens. Zijn Engels is beperkt, maar hoewel 71 jaar gebruikte hij Google translate. Of hij zei het gewoon in het Zweeds, wat ik nog leuker vond. Hij liet ons de kop van een vis zien. Gädda, echt groot, kaken groter dan een mannenhand, bleek van een snoek, jemig dat moet een enorme vis zijn geweest. (Snoek bleek weer een slang met gele wangen in het Zweeds.) Ik hou van talen.

Daarna ontbijt thuis. Chill zou deze dag worden….

Helaas dacht Mark, de verkoper, daar anders over. Jolieke moest vandaag nog iets regelen in een stadje 100 km verderop. Daan ging met haar mee. Bram en ik bedenken nog wat werk om ons niet al te schuldig te voelen. Eerst gingen we het aanrechtblad opnieuw in de olie zetten. Daarna gingen we de bevoorrading voor morgen cheffen.

Samen met de draakmobiel op pad. Door de supermarkt struinen, van alles bekijken. Knäckebröd met een een doorsnede van 40 cm. Hoe eet je dat? Allemaal samen happen? Ik stel voor met suiker en vind mezelf grappig. Droge worst van eland en hert. Tubes met kaas, en de ultieme smerigheid; tubes kaas met bacon of kaas met ui. Hoe eet je dat? Eureka moment; op knäckebröd natuurlijk. Wat er in zo’n tube zit moeten we allemaal uitvinden met Bram’s vertaal-app.

Omdat we vonden dat broodjes ei echt het best zijn onderweg, gaan we die bakken. De pan die ik kies heeft een hekel aan eieren en scrambled eggs op een broodje is niet heel handig. Bram bedenkt een oplossing. Andere pan, nog een ei klutsen, door de scrambled eggs mengen, bakken en klaar.

En gehaktballetjes, Ikea style, we hopen wel dat er paard in zit.

En nu zitten wij op de bank en zijn Jolieke en Daan op de terugweg. Daan is in een supermarkt niet in zijn element. Hij houdt Bram op de hoogte. Bram leeft erg met hem mee; bakje chips en kop thee onder handbereik.