We hebben een pittige rit voor de boeg. We gaan over the highlandroad naar Kerlingarfjoll. Meer land- dan highway.

Hoe kan het dat waar je ook rijdt in IJsland je goed bereik hebt? Of je nou op de gletsjer zit of 7km de zee op gaat. Je hebt bereik. En we zien geen zendmasten. (Gelukkig ontdekken we ze later. )

We gaan over de highlandroad naar Kerlingarfjöll. Eerste stop Hveravellir blue geothermal pool. Nou ja blauw… misschien met een strakblauwe hemel. We wandelen eerst door het geothermische gebied met kleine geysers. Thijmen moppert omdat de blue lagoon veel groter was op de plaatjes. We leggen hem uit: in het hoogseizoen maken ze geen foto’s van het bad. Te vol. Te veel mensen. Dit is een kleine pool, dat klopt, maar er zitten 3 mannen in en er is ruimte genoeg.

Het grappigst is hoe we uit de kleedhokjes komen, het is 12 graden Celsius buiten, we hebben badkleding, wandelschoenen en een dik vest aan. Allemaal witte benen. En het is heerlijk. We zitten er heel lang in en genieten. Thijmen is er nauwelijks uit te krijgen. We hebben thuis in de kast hele handige sneldrogende lichtgewicht handdoeken, maar helaas, hier delen we met zijn vieren het gratis hamanbadlaken dat we kregen bij Thijms parfum.

We eten de beste tosti ooit en er zit een bus vol toeristen uit het land van melk en honing. Wat heel grappig is, die ene veel te dikke mijnheer die vast stiekem de ringtoon van zijn vrouw heeft veranderd. Ze verschiet van schrikt als haar telefoon door de ruimte loeit met een slecht rocksong en hij moet zo hard lachen dat hij paars aanloopt en zit te schuddebuiken. Hij ondermijnt mijn stellingname in een vorige blog.

De weg is adembenemend, vervreemdend. De omgeving met veel grijze stenen, de waanzinnige wolkenpartijen, het licht. Ik kan niet stoppen met foto’s maken. En omdat we ook nog moeten arriveren, door de voorruit heen. Ik maak een apart blogbericht ”Foto’s door een vieze ruit, de highlandroad F 35”. We rijden tussen twee gletsjers door en zien op verschillende plaatsen regenbuien en in hetzelfde blikveld op andere plaatsen zon op de gletsjer. Het is niet te bevatten. De lucht en het licht zijn spectaculair.

Onze auto is dat helaas niet. We missen onze oude Georgische bak “in pristine shape”, daar hadden we allemaal veel meer vertrouwen in.

Maar ondanks het feit dat we hobbelend reden en zelfs een riviertje moesten oversteken zijn we nu aangekomen bij ons hotel voor vannacht. Onze auto heeft ons ongelijk bewezen, hij kan het echt wel. Mooi hotel. Heerlijke bedden. En Illykoffie op de kamer. Mijn oma zou zeggen “dat mag ook wel”.