Vandaag staan we wat later op. 7.30 uur zitten we aan het ontbijt. De mannen vertrekken op de fiets en wij in de auto. We genieten van wat er onderweg te zien is. Ik heb 6 jan overgeslagen om toch 7 goed te beschrijven maar er gebeurt zoveel op zo’n dag dat je de blog eigenlijk dezelfde dag moet schrijven. Jasmyn zit voorin met Brian te praten over van alles. Prachtig om te zien.

Onderweg komen we de mannen nog tegen. Een keer halen wij hen in en een keer zij ons. Afdalen gaat sneller op de fiets.

Na twee uur rijden komen we bij lake bunyonyi, het is een kratermeer met diverse eilanden. Het is 25 km lang en 9 km breed. Het is heel diep en erg koud. We gaan met een bootje naar de overkant. Het zou een vogel en vlinderparadijs moeten zijn. 

De missie heeft hier een kerk geplaatst op het grootste eiland in het midden. 20 jaar later kwam er een ziekenhuis bij en een leefgemeenschap voor mensen met lepra. Later ook een school, eerst basis , later middelbare. 

We kwamen ook langs een ander eiland. Strafeiland. Als een meisje zwanger werd voor het huwelijk, werd ze op dat eiland geplaatst waarna ze doodgingen van de honger of verdronk. Heel soms werd ze gered door een arme man die dan met haar kon trouwen zonder bruidsschat te betalen. 

Het Bakiga volk mag meer vrouwen hebben als ze genoeg geld hebben de opa van de gids had 16 vrouwen. Het kwam erop neer dat een meisje goed is omdat ze een bruidsschat binnen bracht en de jongens zijn er om het huis te beschermen. 

Thijmen, jongen wat zou jij gelachen hebben als je in de boot had gezeten. Mijn feminisme klotste als zuur tegen mijn tanden. Het verging de anderen niet beter. Alleen Jasmyn ging stoïcijns door met vertalen. Niet omdat ze achter zijn verhaal stond maar omdat hij dan zijn mond hield. We zagen wel een vlinder en een roofvogel. Maar op geen enkele wijze kan ik deze tocht het predicaat hidden little gem geven. 

Nienke vroeg of de straf nog steeds bestond. Niet meer. Ik vroeg daarna niet erg tactvol: “wat nou als een vrouw niet wil trouwen, geen kinderen wil of wil studeren.” Om met Jasmijn te spreken, niet slim als je vooruit wil is één vraag voldoende, deze 3 waren voor hem niet eens te bedenken. Het nare was dat hij het vertelde of hij er achter stond of hij het normaal vond. Akelig was het. 

Als we met Brian op een grasveldje zitten om te lunchen geven we aan dat we het lastig vonden. Vervolgens krijgen we het over microkrediet dat alleen aan vrouwen verstrekt wordt. Hij zegt dan dat zou bij dit volk niet geaccepteerd worden. En dat was precies wat we allemaal gevoeld hadden. 

De mannen hebben een prachtige tocht gehad. Ze komen stralend terug en vertellen vol enthousiasme over hun rit. Henk lacht van oor tot oor en zegt dat dit de mooiste van alle ritten is. Michel komt ook dat dit de mooiste rit die hij ooit heeft gedaan. Roy vond de laatste klim geen feest maar het uitzicht magnifiek. Het uitzicht. De diversiteit.

Halverwege de afdaling stoppen ze om wat te drinken. Henk heeft de keuken bekeken. Twee gaten in de grond om op te koken

Bij de lunch zat Michel wat te drijven. Toen Roy zei Kip moet zijn ei nog op eten lagen ze allemaal plat

En dan als ze weer bij de auto’s zijn gaan ze zwemmen in het meer. Roelof blijft best lang in het water dat is dus zeker geen 10 graden. Weet niet wie er meer bekijks had de locals van ons of de mannen van de locals.

En nu zijn we na een rit van 4 uur over, we eten een English roast. Jasmyn zegt cynisch: “hoera voor het kolonialisme” en legt uit hoe we het moeten eten. De rosbief en de Yorkshire pud zijn heerlijk.

Bij de briefing vanavond geven we toch terug hoe de ochtend was. Roelof zegt dat dit wel duidelijk maakt hoe zwaar hij het heeft als ze ons feminisme bespreken, waarna Brian zegt: “Roelof I am praying for you”

We plannen de volgende ochtend en dan blaast Jasmyn ons allemaal van de sokken door te zeggen dat we beter een kwartier eerder kunnen afspreken nl om 6 uur. Zelfs Roy zegt verschrikt “Jasmijn wat zeg je nou?”.

En nu lig ik in bed de blog te maken en de geur van natte hond komt uit Roelofs tas drijven. Dat is de enige reden dat het goed is dat het eind van de vakantie in zicht is.