Vandaag gaan we van Gabili naar Frederiksoord. We nemen nog even afscheid van onze vriend met de roze tenen en dan stappen we in de boot.

Het water is bizar, heel glad, zodat de bewolkte lucht weerspiegeld. Alsof je over een sneeuwvlakte kijkt. En je kan niet zien waar de horizon is.

Rustige vaart. We lunchen heerlijk met een packed lunch. Moeten wij ook vaker doen. Warm eten meenemen. Koud nog steeds heerlijk. Misschien had Jasmyn het al die jaren wel bij het juiste eind.

Rustige rit. Overstap en even wachten op ons volgend vervoer. De mevrouw snauwt me toe of we er al lang zijn. “Nou nee, niet heel lang, wel fijn even wat drinken gehaald en een plaspauze”. Blijkbaar is ze het er niet mee eens. We zijn te vroeg! Gelukkig een korte rit want haar aura is paars met groene spikes. Het enige nadeel van Suriname is dat iedereen Nederlands spreekt. Ik slik “wat een zonnestraaltje” dus maar in.

Nog een rivier over, de Marrowijne en dan zijn we op een oude plantage. Heel veel vogels. Heerlijke kamers en een zwembad. Prachtig.