We missen nog wat informatie over de geschiedenis van Suriname, of liever onze geschiedenis met Suriname. En omdat we niet blij worden van een dag hangen in Perperpot Boutigue hotel, zeker niet na gisteren, besluiten we de Commonwijne plantagetoer te doen.

We zitten om 7.45 uur aan het ontbijt. Er is ananas uit blik, in het ananasseizoen in Suriname. Dat is de samenvatting van Peperpot Boutique hotel; heerlijke matrassen, maar ananas uit blik. Maar het Peperpotpark daarentegen is absoluut fantastisch en vol dieren.

We gaan met een taxi naar de rivier en daar worden we opgepikt door een oranje boot. Op weg naar de vesting, later gevangenis, Nieuw Amsterdam.

Hier is een geweldige uitleg in woord en beeld over de geschiedenis van Suriname van de inheemse volken tot nu. Bovenstaand schilderij laat zien hoe de inheemsen doodgingen aan onze ziektes, de slaven ontmenst werden, de Marrons vluchtten, de Chinezen, de Javanen kwamen. De boeroes ontbreken. Arme boerengezinnen uit Nederland die hoopten hier een beter leven te krijgen. Soms lukte dat ook, maar het was zwaar. Er was wel een apart stuk aan hen gewijd.

Er is zoveel informatie over van alles. Ik wilde dat deze tentoonstelling in boekvorm bestond. Iedere Nederlander zou dit op school moeten leren. Niet alleen de gruwelen. Ook dat we goed waren in land op moerasgebied terugwinnen. Suikerriet vraagt heel veel water, er werden goten en kanalen door slaven gegraven. En met een dam werd water tegengehouden zodat het achterbleef voor het droge seizoen. Koffie kan veel meer droogte hebben.

De gevangenis Nieuw Amsterdam in Suriname in gebruik tot 1960, 15-20 man per cel en de isoleercel met een plank om te slapen. Het was er verschrikkelijk vele mannen verhingen zich in de boom. In de cellen is nu een fantastische tentoonstelling met in iedere cel een ander bevolkingsgroep uitgelicht.

En er was een aparte tentoonstelling over Anton de Kom. Hij schreef in 1934 “Wij slaven van Suriname“ daarna werd hij zowel in Suriname als in Nederland als oproerkraaier en communist gezien. Hij ging in 1940 in het verzet en stierf in 1944 in een vernietigingskamp in Duitsland.

Ik geniet, zoveel informatie, ik had nog wel twee uur kunnen blijven. Helaas sta ik hierin alleen.

We gaan via de plantage Rust en Werk naar Frederiksdorp. Op Rust en Werk zien we hoe er nu een modern veeteelt bedrijf is gemaakt met vleeskoeien. We komen langs een man die honden en katten verzorgd en kaaimannen weer terug zet als ze als bijvangst gevangen zijn door vissers.

Jasmyn zegt op deze foto “WTF gast waarom hou je nu, na een licht giftige slang een paar dagen geleden, een kaaiman vast?”. Hij kan er niets aan doen Jasmyn, het is een genetische afwijking. Wat een prachtig beest, die huid, hoe hij aanvoelt… en we hebben onze handen daarna gedesinfecteerd.

Op Frederiksoord worden we door een gids stralend begroet als oude bekende. Heel erg leuk. We eten daar heerlijk, ze hebben de beste citroenlimonade ter wereld. En dan varen we naar huis.

Onderweg komen de dolfijnen ons even uitzwaaien.

Terug op Peperpot worden wij, maar ook de mensen om ons heen, enthousiast bejegend. We nemen een frozen papaja smoothie, lekker, maar niet te snel te drinken ivm mogelijk ernstige brainfreeze.

(Ook dit is een blogmoment waardig: Thijmen en Lisa zitten al aan tafel als we aankomen.)

Dit was een heel waardevolle laatste vakantiedag. Morgen reizen we terug.