Vandaag besluiten Nienke en Roelof dat ik eigenlijk op de praktijk overbodig ben. Wat heerlijk is, dan kan ik veel vroeger vertrekken en kom ik niet tegen middernacht aan in Bever België. ik ga daar een cursus volgen bij Denis di Luca uit Italië. Hij maakt zulk mooi keramiek.

Het is prachtig weer en helaas druk op de weg. Het valt me op dat hoe verder je naar het zuiden rijdt hoe extravaganter de kerktorens worden. Wie heeft ooit bedacht dat een citruspers geschikt was als vorm voor het dak van een kapel?

Ik luister Theo of Golden. Prachtig boek, bijna jammer als de reis is afgelopen. Ik moest onderweg ook al even stoppen om te tanken. (Dank je wel Roelof dat je dat altijd doet.) Ik voelde me een complete debiel want wat ik ook deed er gebeurde niets. Tegenlicht op de betaalpaal, dus ik stond een ware show op te voeren om het kreng af te lezen. “Zo moeilijk kan het toch niet zijn!” Uiteindelijk liep ik naar binnen om hulp te vragen. “Oh pomp 7, ja die is kapot” …….9,10,11,12…..

Vanochtend kreeg ik een mail van de organisator waar we de cursus hebben. Met een lijst wat we mee moeten nemen. Een draaischijf als je handvormt. Yup. Maar die heb ik niet. Ik stop bij Deventer, de winkel met kunstenaarsbenodigdheden is dicht. Ik zoek op mijn route. De volgende heeft het niet. Maar Eindhoven wel, wat een briljante winkel. Ik verdien een medaille dat ik met alleen een draaischijf weer naar buiten loop.

En nu ben ik in Bever, 10 minuten lopen van de plek waar ik moet zijn morgen voor mijn cursus.

Wat een plek. Een oud klooster. Prachtig gerenoveerd. De tuinen mooi, niet te netjes. Met kardoen voor het wintersilhouet. (Volgens Nienke is dat een heel ouderwets woord. Maar hoe zeg je dan dat rijp op de uitgebloeide plant te mooi voor woorden is?) En papa’s bloemen, de teunisbloem.

Als ik binnenkom zegt de gastvrouw: “wil je mee eten? We hebben stoof met friet”. Pas als ik zit te eten realiseer ik me wat mist. Ze koken vegetarisch. Draadjesvlees zonder vlees heeft niet mijn voorkeur. Maar het is lekker om iets warms te eten en de kunst om me heen is prachtig.

Ik zit nu in de huiskamer. Ook genieten; boekenkasten om me heen. De boeken staan op alphabet, heel veel favorieten, Salman Rushdie, maar “the satanic verses” ontbreken. (Misschien moet ik kritisch naar mijn playlist kijken om niemand te kwetsen. “Hell yeah” van Nothing but Thieves skip ik vandaag even. )

Ik kruip zo in bed. Ik zat eerst in het poëzie huis, waar ik de enige persoon was: zes slaapkamers, een enorme bibliotheek, binnentuin, stilteruimte. Absoluut waanzinnig mooi, maar wel heel alleen, dus ik ben in het klooster gegaan. Net echt. We zijn met zijn drieën in dit enorme gebouw.

Dus nu ga ik zo op cel, ik grijns, zo heet dat toch in een klooster? Slaap lekker