Het is alweer de laatste dag. We beginnen om 9 uur en ik moet voor die tijd mijn spullen uit de kamer en in de auto hebben.

De kiln wordt gelijk geladen. Mijn twee uilen zitten erin en ik vind het spannend. Dat heb ik eigenlijk nooit, maar deze zijn bijzonder. Ik heb deze week zoveel geleerd, nieuwe mensen ontmoet, echt contact gelegd, daar staan ze voor. Dat leren was ook fijn het was lang geleden dat ik zo hard moest werken om alles op te nemen, te snappen en toe te passen. Heerlijk.

Ik zit eerst bij de kiln. Toevoegen gas om een constant temperatuur verloop te hebben.

Ze zijn echt mooi geworden.

Na de lunch krijgen we een hele les over glazuren en de recepten hoe ze te maken.

De volgende kiln wordt geladen. Dit keer moeten mijn naked Raku stukken erin. Denis leert Erica en mij glazuur opbrengen met een spuit.

Echt deze dagen zitten vol leren. Eergisteren kregen we allemaal een brok klei van 800 gram waar we een duimpot van 10 cm hoog en 12 cm wijd moeten maken. De wanden moeten gelijkmatig dik zijn. Het lijkt simpel maar het was het niet. Vandaag moeten we het, inmiddels leerharde, potje terugbrengen tot 300 gram zonder de hoogte te veranderen. En dat is ook niet simpel.

Als de tweede kiln geleegd wordt en ik compressor aangever. Het is leuk. Ik probeer te bedenken wat moet voor het gezegd wordt. Heel leuk en heel erg stinkend. Ik sta steeds in de rook.

Mijn naked Raku pot is te dun met glazuur aan de bovenkant, maar het naked Raku deel is mooi. Mijn vogeltje is prachtig. Hij valt nog als hij uit de kiln komt. Iedereen schrikt, maar niets aan de hand. Stevig modelletje dit.

Als laatste presenteren we ons werk. Er zijn echt mooie dingen bij.

Thuis ruikt het naar heel zieke hond. Het gaat niet goed met Louis. Wanneer is ziek te ziek?

Ik heb een stuk van Denis gekocht. Een techniek die we nog niet geleerd hebben. Saggar firing. De cursus staat op mijn verlanglijst. Mijn nieuwe aanwinst staat prachtig op de piano.